ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ποιά η Διαφορά της Διαμεσολάβησης και της Συμφιλίωσης ως Μέθοδοι Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών?

Η Εναλλακτική Επίλυση Διαφορών είναι η επίλυση διαφορών μεταξύ δύο ή περισσότερων μερών εκτός Δικαστηρίου. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι επίλυσης διαφορών εναλλακτικά με ευρέως γνωστές αυτές της διαιτησίας, της διαμεσολάβησης και της συνδιαλλαγής/συμφιλίωσης.

Οι κυριότεροι λόγοι χρήσης των εναλλακτικών μέθοδων επίλυσης διαφορών είναι επειδή αυτές είναι πιο γρήγορες, πιο οικονομικές και είναι εμπιστευτικές.

Η δυνατότητα επίλυσης διαφοράς εναλλακτικά δυνατόν:

  • Να συμφωνηθεί από τα μέρη πριν να προκύψει η διαφορά, για παράδειγμα μέσω ρήτρας διαιτησίας ή διαμεσολάβησης.
  • Να συμφωνηθεί αφού προκύψει η διαφορά, δηλαδή, τα μέρη, να συμφωνήσουν ότι επιθυμούν να επιλύσουν τη διαφορά τους αφού αυτή προκύψει Αυτό δυνατόν να γίνει για παράδειγμα σε περίπτωση που τα μέρη βρίσκονται στο Δικαστήριο ή ακόμη και πριν την παραπομπή της διαφοράς τους στο Δικαστήριο.
  • Να επιβάλλεται δια Νόμου. Παράδειγμα αποτελεί η αναδιάρθρωση πιστωτικής διευκόλυνσης.

Τι είναι η διαμεσολάβηση και η συμφιλίωση;
Δύο είδη Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών είναι η Διαμεσολάβηση και η Συνδιαλλαγή/Συμφιλίωση. Και οι δύο αυτές μέθοδοι αποτελούν εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης κάποιας διαφοράς όπου τα μέρη αναθέτουν την επίλυση της διαφοράς τους σε ένα τρίτο πρόσωπο το οποίο ονομάζεται διαμεσολαβητής ή συμφιλιωτής (αναλόγως της περίπτωσης).

Η συμφιλίωση δυνατόν να θεωρηθεί και είδος διαμεσολάβησης αφού δυνατόν να εμπίπτει στην ερμηνεία του Ν.159(Ι)/2012 περί Ορισμένων Θεμάτων Διαμεσολάβησης σε Αστικές Διαφορές Νόμου του 2012 ως:

«…διαρθρωμένη διαδικασία, ανεξαρτήτως ονομασίας, στην οποία δύο ή περισσότερα μέρη μιας διαφοράς επιχειρούν εκουσίως να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με την επίλυση της διαφοράς τους, με τη βοήθεια διαμεσολαβητή·»

Διαφορές διαμεσολάβησης και συμφιλίωσης;
Αν και η συμφιλίωση δυνατόν να θεωρηθεί ως είδος διαμεσολάβησης υπάρχουν διαφορές. Η πιο σημαντική από αυτές είναι ότι ο ρόλος του συμφιλιωτή είναι πιο άμεσος αφού προσπαθεί να οδηγήσει τα μέρη σε λύση προτείνοντας τους λύσεις και επιλογές. Στη διαμεσολάβηση, ο διαμεσολαβητής δεν προτείνει λύσεις στα μέρη – τα αφήνει να έρθουν από μόνα τους σε διευθέτηση της υπόθεσης.

Ένα μειονέκτημα της συμφιλίωσης είναι το γεγονός ότι, επειδή ο συμφιλιωτής προτείνει λύσεις, δυνατόν να δώσει την εντύπωση ότι δεν είναι αμερόληπτος αφού δυνατόν το ένα μέρος να μην συμφωνεί με τη λύση που προτάθηκε ή να τη θεωρεί άδικη.

Επίσης, στη συμφιλίωση συνήθως τα μέρη βασίζονται στον συμφιλιωτή για να τους προτείνει λύσεις. Για αυτό το λόγο, ο συμφιλιωτής είναι συνήθως κάποιος με εμπειρία στο συγκεκριμένο τομέα της διαφοράς.

Τέλος, η διαδικασία της διαμεσολάβησης χωρίζεται σε συγκεκριμένα στάδια όπως τη γνωριμία, κοινές συναντήσεις, εξ ιδίαν συναντήσεις και τη συμφωνία. Η συμφιλίωση δυνατόν να μην ακολουθήσει αυτή τη διαδικασία.

Το παρόν άρθρο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση στα πλαίσια του Consumer Programme (2014-2020).

Σχετικά Άρθρα

Συμβάσεις για τις Πωλήσεις Αγαθών με Καταναλωτές (Οδηγία (ΕΕ) 2019/771)
Παραπλανητικές και Συγκριτικές Διαφημίσεις
Πάροχοι Υπηρεσιών Πληρωμών και Εναλλακτική Επίλυση Διαφορών